Yare Sesleniş
Üstüm tozlandı O kadar durgunum ki Ölüdeniz bile Kıskanır beni Yanlızda değilim. Var biri. Ama...
Şiirlerim
Düşüncelerim, makalelerim ve güncel yazılarım.
ADI OLMAYAN YARİME – 24 –
Artık yağan yağmurlar ıslatmaz beni… Zaten her yerim ıslak / her yerim yaş Damla, damla...
Veda Zamanı ….. Gelmedi mi ?
Ah be güzel Seni nasıl azat edecek Bu aşk acısı. Nasıl gölgelerden çıkacaksın….? Kafana sıksam...
Sigara….
Sigara olmak niye… İçip bitiyo… Ama duman Duman olmak var en derine giden…. Ne koru...
Nerdesin Ey Denizkızı…
Kalbim yok Sevgiyi koyacak Sevgilim olsa ne olur Olmasa ne olur Bu şehir Emdi tüm...
Ey Aşk Nerdesin ? Özlettin
Aşkı özler mi insan ? Aşık olmayı Aşkın tadını Özler mi insan ? Çektiğimiz acılar...
Ağlamak İse Nafile….
Yok bunun bir çaresi Buz gibi geldi sesin Üşüttün beni Burnumdan dün ilk defa kan...
Su Gibi Sevdim…
Ne kadar seviyorsun diye sordun Su kadar dedim O kadarcık mı dedin Ben güldüm Şimdilerde...
Sen olsam…Keşke !
Sırıl sıklam kalksan Ağzını musluğa dayayıp Kana kana beni içsen Sonra silmesen ağzını Benden kalanla...
Hoşgeldin
Artık dağlar kekik kokmuyor Börtü böcek elden ayaktan çekildi Bir matem havası var Yaz bitti...
Vazgeçiyorum
Resim yapayım diyorum; Seni çizmek Seni dökmek / ölümsüz etmek için Renk bulamıyorum Hangi renk...
Senin Gibi…!
Gökyüzü; Güzel Geniş Güneşli Gürültülü Gri Deniz; Derin Dipsiz Dengesiz Dalgalı Toprak; Taşlı Tozlu Temiz...